Na een dag vol afspraken en inkopen doen zijn we eindelijk thuis. Terwijl we, bepakt en bezakt, in de lift staan, gaat mijn mobiel. Altijd een vreugdevol moment, want in welk vakje of zakje had je die alweer gestopt. Te laat. Ik zie op de nummerherkenning wel een nummer maar ik heb geen idee wie me gebeld heeft. Dan eerst maar de deur openmaken en alles naar binnen. En daar rinkelt de vaste telefoon ook al enthousiast.
Manlief maakt me duidelijk dat hij al vast een welverdiend drankje zal verzorgen,zodat ik me met telefoon bezig kan houden. De mevrouw die belt vraagt me of we, op korte termijn, haar kat kunnen verzorgen. Eigenlijk zou de kat naar het pension gaan maar het diertjes is behoorlijk ziek geweest en de dierenarts had haar afgeraden om het beestje naar een pension te doen. Ik antwoord dat wij dat natuurlijk kunnen verzorgen. Maar zegt mevrouw: ‘’ik ga morgenochtend al weg’’.
Meer lezen »
Lees verder
