We krijgen een vraag of we de nieuwe aangeplante tuin in de vakantie kunnen komen sproeien. Natuurlijk kunnen we dat. Dus we gaan kennismaken en de tuin in kwestie bekijken We krijgen behalve instructies ook een sleutel van de poort (die achteraf helemaal niet blijkt te passen) en een sleutel van de voordeur.
Twee keer per week sproeien moet voldoende zijn. Tenzij het natuurlijk erg veel regent. Het is een wat wisselvallige zomer dat jaar. De een klaagt over te veel regen, bij een ander regent het te weinig.
We realiseren ons dat als het bij ons regent, dat nog helemaal niet wil zeggen dat het dan ook in de woonplaats van de klant regent. Dus nemen we het zekere voor het onzekere en we maken toch 2 x per week de gang naar de klant. De ene keer moet er wel gesproeid worden, de andere keer is alles nog nat genoeg. We handelen naar bevind van zaken.
Als de klant terug is, meld ik dat we zes ritten hebben gemaakt en dat we 4 keer daadwerkelijk gesproeid hebben.
Ik stuur een factuur voor zes ritten en 4 x sproeien. En dat schiet de klant in het verkeerde keelgat: niet sproeien is ook niet betalen. Het kost ons heel wat overredingskracht om uit te leggen dat wij er natuurlijk wel onze tijd en energie hebben gestoken en dat de auto nu eenmaal niet op water rijdt.
De factuur wordt uiteindelijk onder protest betaald. En wij hebben er weer wat van geleerd!
Lees verder
